دوستان عزیزم نونهالان گلشن زندگی سلام

شعری در باره ی محبت برای شما عزیزانم سرودم . اگر دوست داشتید آن را از بر کنید و در مهمانی ها و دیدارهای فامیلی برای دیگران بخوانید.

محبت روشنائی دل ماست

 محبت چلچراغ خانه ی ماست

فضای خانه از نورش چه روشن

زعطرمهربانی همچو گلشن

درون قلبمان باغی مصفا

 گل عشق و وفا روئیده آنجا 

شده از عطر آن گلها روان شاد

دمادم نغمه های شاد سرداد

در آن منزل که عشق و مهربانیست

 دگر جائی برای کینه ها نیست

دگر قهر و کدورت نیست آنجا

 دگر قلبی شکسته نیست برجا

دگر اشکی به چشمان کسی نیست

 نداند کس که معنای جفا چیست؟

بیا ای دوست با ما همصدا شو

 سرود عشق خوان از غم رها شو

برآور در جهان بانگ محبت

 که تابد بر همه نور سعادت

حالا فکر کنید آیا می شود همه ی مردم را دوست داشت و به آنها محبت کرد؟ اگر خواستید نظرتان را برایم بنویسید.

بچه های عزیزم ، غنجه های گلم سلام، امیدوارم حال همه ی شما خیلی خیلی خوب باشه. امروز در باره ی عدالت حرف می زنیم . شاید فکر کنید عدالت ؟ این دیگه چیه ؟ این مال بزرگترهاست. مال دادگاه و قانون .

باید بگم یه کم آره یه کم نه! آره برای اینکه این کلمه رو معمولاً بزرگترها استفاده می کنن. مثلاً میگن : « این کار اصلاً عادلانه نبود» یا میگن : « باید بر اساس عدالت قضاوت کرد » یا میگن : « از روی عدل و انصاف رفتار کنید»

ولی اگه می گم نه برای اینه که « عدالت » رو هم باید مثل بقیه ی صفت های خوب از کودکی آموخت تا در بزرگی بشه اونو اجرا کرد.

حالا این « عدالت » یعنی چی ؟

« عدالت » یعنی برابری ، مساوی بودن . یعنی رعایت حال همه را کردن با این فرض که همه مساویند. یعنی همون علامت « = » که توی ریاضی می نویسین. یعنی من = تو = علی = زهره = مونا = مریم = نهال = ستاره = کورش = ....

*******************

عدالت وقتی وجود خواهد داشت که فکر کنی همه ی دوستهای تو با اینکه با هم خیلی فرق دارن مثلاً یکی باهوشه ، یکی زرنگه ، یکی هنرمنده ، یکی مهربونتره، یکی چابک تره و .... برای تو بهترین دوستای دنیان و همه شونو چقدر دوست داری.

عدالت وقتی اتفاق می افته که فکر کنی همه ی آدمای دنیا با اینکه با هم فرق دارن مثلاً یکی سفیده ، یکی سیاهه ، یکی سرخپوسته ، یکی پولداره ، یکی تهیدسته ، یکی مثل تو فکر می کنه ، یکی یه جور دیگه ... ولی همه انسانند و مخلوق یک خدا. و چون خدا همه شونو دوست داره تو هم سعی کنی همه رو دوست داشته باشی.

******************

شاید فکر کنیم « عدالت » یعنی اینکه وقتی بیشتر از همه درس خوندیم وقت امتحان باید نمره ی بهتری بگیریم.

ولی اگه بیشتر فکر کنیم می بینیم عدالت فقط این نیست یه کمی بالاتر از اینه . شاید عدالت تلاشی باشه که تو برای کمک به دوستانت می کنی تا اونها هم نمره ی بهتری بگیرن.

**************************

شاید فکر کنیم عدالت یعنی این که 10 تا سیب رو بین 5 نفر بطور مساوی تقسیم کنیم تا هر کس 2 تا سیب داشته باشه . یا شاید « عدالت » یه کمی بالاتر از اینه . مثلاً فکر کنی یکی از این 5 نفر خواهر و برادر کوچولوئی داره که خیلی دلشون می خواد یه دونه سیب بخورن و بقیه که قبلا یه عالمه سیب داشتن و خوردن سهمشون رو به اون کوچولوها بدن .

عدالت وقتی اتفاق می افته که تو دلت بخواد تمام چیزهای خوب دنیا مال همه باشه نه فقط مال تو .

حالا برای خوندن یک قصه ی قشنگ روی اسم قصه کلیک کن:

« ستاره ها و زیبا »

از قصه خوشتون اومد؟

یادتون نره بچه ها منتظر نقاشی هاتون هستم. در باره ی داستان ستاره ها و زیبا نقاشی بکشید و بفرستید. این شعر قشنگ رو هم حفظ کنید :

عدالت مثل یک خورشید زیباست

هزاران نور از نورش هویداست

دلم می خواهد از آن نور روشن

شود قلبم مثال باغ و گلشن

شوم من مهربان با دوستانم

به آنان من ببخشم آنچه دارم

تمام لحظه های شاد خود را

کنم قسمت میان اهل دنیا

بیائید با هم دعا کنیم:

« پروردگارا ، کل را تأیید فرما و توفیق عطا کن تا سبب آسایش جهان آفرینش گردند ... »

به امید دیدار تا مطلب بعدی... خدا نگهدار همه ی شما نونهالان عزیزم.

شوخی

 اولی : چرا اینقدر تند می دوی ؟

دومی : برای اینکه از دعوا کردن دو نفر جلوگیری کنم

اولی : کدام دو نفر؟

دومی : خودم و آن پسری که مرا دنبال می کند.

بخش اول : صلح و آشتی

بچه های خوبم سلام ، امیدوارم حال همه تون خوب باشه . اولین موضوعی که می خوام در باره اش باهاتون حرف بزنم موضوع « صلح و آشتی » هست. حتما معنی صلح و آشتی رو می دونین . صلح و آشتی یعنی احساس راحتی و آسایش کردن در حالتی که نسبت به همه کس و همه چیز مهربانید. صلح و آشتی نتیجه ی این فکر است که همه ی انسانها اعضاء یک خانواده اند. مثل گلهای زیبای یک باغ هستند و مثل برگهای قشنگ یک درخت. حالا این شعر رو بخونید و اگه دوست داشتید اون رو از حفظ کنید و در مدرسه و مهمانی ها برای دیگران بخوانید.

مهربانم با تمام کودکان

با تمام کودکان این جهان

در دلم جائی برای قهر نیست

هیچکس در نزد من بیگانه نیست

راه صلح و مهربانی پیشه ام

آشتی با مردمان اندیشه ام

من دلم دریاست گر چه کوچکم

آرزویم صلح در دنیاست گر چه کودکم

بیائید با هم دعا کنیم :

« ...ای خدای مهربان من. این بغض و عداوت بین ملل را به اُنس و محبت مبدّل کن. تا عالمِ آفرینش آسایش یابد ... »

حالا از شما دوستان خوبم می خوام که در قسمت نظرات جواب این سوال من رو بدین : به نظر شما « صلح و آشتی » چه فایده هائی داره ؟

ضمناً از شما تقاضا می کنم در باره ی موضوع این بخش یعنی « صلح و آشتی » نقاشی بکشید ، مطلب بنویسید و برای من بفرستید تا در همین صفحه نشان دهم. به امید دیدار

برای مشاهده نقاشی های کودکان اینجا را کلیک کنید.